Grandma took a piece of wood and wrapped an old cloth around it and made it like a doll which had nothing but it was everything .It was small& friendly imagination of stories that she used to tell about magic & the amazing word that she conceived a place where everything would happen in an astonishing way .the stories intrigued my mind & aroused feeling.

My mind became awakened & stimulated & it was the time I needed to take refuge in the painting world .painting was another world to give birth to this  dazzling world .stories were embroidered in it & became clear  when I got the book entitled women who run with the wolves by Clarissa  Pinkola Estes &  translated by Simin Movahed . For another time the old familiar stories were conjured up in my mind & it was an inspiration for this year’s painting exhibition, an exhibition which like some previous ones has a look on ancient models & myths & legends especially those featuring women.

مادر بزرگ تكه چوبي را برداشت، به دور آن پارچه كهنه اي پيچيد و آن را به شكل عروسكي درآورد كه هيچي نداشت و همه چيز بود. تجسمي كوچك و صميمي از قصه هايي كه مي گفت،از دنياي جادوئي و شگفت انگيز كه تصوير مي كرد. جايي كه همه چيز مي توانست به نحو شگفت آوري اتفاق بيافتد.قصه ها مغزم را به خارش وا مي داشتند، احساساتم را به ارتعاش در مي آوردند ذهنم تحريك و بيدار مي شد و زماني مي رسيد كه مي بايست به دنياي نقاشي پناه ببرم.  نقاشي درِ ديگري بود كه به اين جهان جادوئي جان مي بخشيد ، رنگ مي داد، قصه ها درآن بسط مي يافتند ، روشن مي شدند و به دنبال آن زندگي طعم و شكل ديگري مي يافت.

هنگاميكه كتاب "زناني كه با گرگها مي دوند" نوشته خانم كلاريسا پينكولا استس با ترجمه خانم سيمين موحد به دستم رسيد، بار ديگر آن فضاي آشناي قديمي برايم تداعي شد و محركي گشت براي نقاشي هاي امسال نمايشگاه كه همچون چند نمايشگاه گذشته، نگاهي دارند به كهن الگو ها، اسطوره ها و افسانه هايي كه بويژه حول محور زنان مي گردند.